Logo Gmina Radków

News

News zdjęcie id 363

„Czas płynie, ludzie umierają, następni będą o nas pytać, kto im odpowie?”

03.11.2017

„Czas płynie, ludzie umierają,
następni będą o nas pytać, kto im odpowie?”

 

Dzierzgów to miejscowość z ogromnymi tradycjami. Drewniany budynek kościoła istniał tu już od XIV wieku. Stary cmentarz został założony w 1752 roku, podczas budowy nowego kościoła. Ponieważ nadchodzi Dzień Wszystkich Świętych i wszyscy dla których zgodnie z dawną maksymą C.K. Norwida „Aby mierzyć drogę przyszłą Trzeba wiedzieć, skąd się przyszło”,  postanowili wskrzesić choć na krótki czas pamięć o grobach i przodkach, którzy niejednokrotnie pozostawili po sobie olbrzymie ślady. Dzierzgów choć jest niewielką, wymierającą miejscowością pozostawił po sobie wielu znanych i znaczących ludzi, których doczesne zwłoki spoczywają na miejscowym cmentarzu.

Wczesnym rankiem, uczniowie zaopatrzeni w łopaty, miotły, grabie, motyczki, konewki, wodę i szmaty udali się szkolnym autobusem do oddalonego o 3 km Dzierzgowa. Po wyjściu z autobusu jeden z nich udał się do wuja po taczki, inny do kościelnego po klucz od cmentarnej kaplicy. Na początku uczestnicy wolontariatu dla dziedzictwa uwiecznili się na pamiątkowym, wspólnym zdjęciu. Nauczyciel prowadzący, pani Iwona Skóra-Popko wprowadziła uczniów w podstawową tematykę zakładania cmentarzy, miejsc, gdzie w dawnych czasach chowano zmarłych i powodów, dla których zaczęto zakładać cmentarze, wprowadziła pojęcie: dziedzictwo oraz krajobraz kulturowy. A następnie, przekroczywszy mury cmentarza oddzielające istnienie żywych od świata zmarłych, pierwsze swoje kroki skierowali do kaplicy Rogozińskich.

Po krótkim wstępie weszli do kaplicy, by podziwiać wnętrza. Wielu z nich mogło być w niej po raz pierwszy i doświadczyć jej widoku od wewnątrz. Uczniowie odkrywali, kto był założycielem i na jaką potrzebę ona powstała. Obejrzeli widniejące wewnątrz inskrypcje, niektórzy zainteresowani stojącym w rogu metalowym krzyżu postanowili odkryć treść widniejącego na nim niewyraźnego napisu. Po obejrzeniu, wysłuchaniu krótkiej historii i odczytaniu inskrypcji, zabrali się do porządkowania kilkudziesięciu obecnych na cmentarzu zabytkowych nagrobków. Niektóre z nich pokryła gruba warstwa mchu, naleciało wiele liści, pod którymi schowały się dekoracje i inskrypcje grobowe. Uczniowie wyczyścili i umyli nagrobki, zgrabili niepotrzebnie zalegające liście, sprzątnęli wypalone znicze i zapalili nowe. Potem wspólnie odmówili modlitwę przy grobie niedawno zmarłej nauczycielki, a następnie udali się na krótki odpoczynek i posiłek na plac miejscowej remizy. Po nim wrócili na cmentarz, tym razem do historycznych zajęć. Rozpoczynała się trzecia godzina wolontariatu dla dziedzictwa. Tym dziedzictwem był miejscowy cmentarz w Dzierzgowie. Na początku nauczyciel opiekun przekazał krótką informację o miejscowych nagrobkach, ich charakterystycznych cechach, materiale z którego były najczęściej wykonywane, motywach zdobniczych zawartych na nagrobkach. Następnie zaopatrzeni w aparaty fotograficzne i telefony oraz bardziej tradycyjne środki dydaktyczne: karty pracy, mapy z naniesionymi zabytkowymi grobami, oraz ołówki, przystąpili do pracy nad ich badaniem w sensie historycznym. Zaangażowanie było ogromne. Żaden z nagrobków nie został pominięty. Każdy został sfotografowany, tak, aby w przyszłości doczekał się opisania go i stworzenia o nim prezentacji multimedialnej. Szczególnym zainteresowaniem cieszyły się te, które są ikoną cmentarza, a więc dwa żeliwne nagrobki przodków Stefana Żeromskiego, odnowione staraniem Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Gminy Radków. Takich nagrobków jest w Polsce niewiele, bo jedynie na warszawskich Powązkach, na cmentarzu w Radomiu oraz właśnie w Dzierzgowie. Uczniowie odkryli nową kartę w dziejach swojego cmentarza. Obiecali, że w przyszłości podejmą próbę poszukiwań w innych źródłach informacji o przodkach Żeromskiego. Odkryli również osoby dziedziców poszczególnych wsi w gminie i podjęli postanowienie dowiedzenia się o nich czegoś więcej. Na dzierzgowskim cmentarzu spoczywają też kości bohaterów walk niepodległościowych z okresu II wojny światowej, braci Stanisława i Kazimierza Skowronów, którzy zmarli młodo i tragicznie i zostali pochowani w pięknej patriotycznej mogile z piaskowca ze znakiem orła. Osobną część pochowanych przodków stanowią zasłużeni księża. Uczniowie dowiedzieli się również, że cmentarz skrywa ślady pamięci o tych, którzy odeszli daleko stąd, zginęli w obozach śmierci w Gross Rosen. Mowa o Franciszku Stępniewskim i Teofilu Kowalczyku, których doczesne zwłoki nie spoczywają na tym cmentarzu, lecz daleko na obcej ziemi, ale pamięć o nich nie zginęła i trwa w młodym pokoleniu. Nauczyciel prowadzący wspomniał również o ofiarach powstania styczniowego, których ślady pamięci nosi współczesny cmentarz, lecz niestety w mrokach przeszłości zaginął ich doczesny grób, a śladem tej pamięci jest ludzka pamięć i stare zdjęcie, które przypomina, ze tu kiedyś też był ich grób. Uczestnicy skrupulatnie wypełnili karty pracy i po ponad trzygodzinnym pobycie na cmentarzu przystąpili do ostatniego etapu wspominania dziejów przeszłości, na miejscową plebanię. Już wcześniej, ich trud na cmentarzu oglądał proboszcz parafii, ksiądz Krzysztof Szumigraj oraz miejscowy kościelny. Podczas wizyty na plebanii zapoznali się z krótką historią ksiąg zmarłych, które zostały im udostępnione. W nich to uczniowie wyszukiwali nazwiska tych osób, których groby sprzątali i poznawali z historycznego i badawczego punktu widzenia, np. księdza Tadeusza Grabka oraz dziedzica Wierusza Kowalskiego. Zobaczyli różne charaktery pisma, którymi wypełniane były księgi, poznali sposoby posługiwania się księgą zmarłych, tak aby znaleźć osobę której się szuka, posłuchali historii o językach, jakich używano w księgach w różnych okresach historycznych. Niektórzy zobaczyli i przeczytali informacje o swoich bliskich przodkach. Ksiądz Krzysztof pokazał i omówił najstarszy w parafii wpis do księgi pochodzący z XVIII wieku, a największe łakomczuchy mogły poczęstować się cukierkami.

Opiekunami wolontariatu dla dziedzictwa kulturowego były panie: Iwona Skóra-Popko, nauczyciel historii oraz Halina Sikora-Stańczyk, katecheta i wychowawca klasy II.

 

Wójt gminy zaprasza

Zobacz również

wersja językowa

Kalendarz

listopad 2017
Pn
Wt
Śr
Cz
Pt
So
Ni
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

Zegar

  • :
  • :
Akceptuję

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.